Regulamin sklepu
Polityka prywatności
Zasady bezpieczeństwa
sklep@plattor.eu
Sklep: +48 71 3973175
plattor@plattor.eu
Telefon: +48 505236567
Otwornica diamentowa jest idealna do twardych, kruchych materiałów jak gres, a widiowa do betonu i cegły. Wybór zależy od precyzji i rodzaju obrabianego materiału oraz budżetu.
Wybór odpowiedniego narzędzia do wiercenia otworów o dużej średnicy to kluczowa decyzja, wpływająca na jakość, szybkość i koszt pracy. Dylemat „otwornice diamentowe a widiowe” jest jednym z najczęstszych, przed jakim stają zarówno profesjonaliści, jak i majsterkowicze. Ten poradnik przeprowadzi Cię przez kluczowe różnice, zastosowania i aspekty ekonomiczne obu technologii, ułatwiając podjęcie świadomej decyzji.
Zrozumienie fundamentalnych różnic w konstrukcji obu typów otwornic jest kluczem do ich właściwego zastosowania. Choć cel jest ten sam – wykonanie precyzyjnego otworu – droga do jego osiągnięcia jest zupełnie inna. Technologia wykonania krawędzi tnącej determinuje, w jakich materiałach narzędzie będzie wydajne i trwałe, a w jakich ulegnie szybkiemu zniszczeniu. To właśnie budowa decyduje o całym procesie skrawania.
Otwornica diamentowa nie skrawa materiału w tradycyjny sposób. Jej krawędź robocza pokryta jest nasypem z syntetycznych diamentów, zatopionych w metalowym spoiwie za pomocą technologii takich jak lutowanie próżniowe. Podczas pracy diamentowe ziarna ścierają i szlifują materiał, zamiast go wycinać. Proces ten jest niezwykle precyzyjny i generuje minimalne naprężenia, co jest kluczowe przy obróbce materiałów kruchych i twardych, takich jak gres porcelanowy, szkło czy kamień naturalny. Wymaga jednak często chłodzenia wodnego, aby zapobiec przegrzaniu i stępieniu nasypu.
Otwornica widiowa, zwana też otwornicą z węglików spiekanych, działa na zasadzie skrawania. Na jej obwodzie umieszczone są zęby wykonane z bardzo twardego węglika spiekanego (potocznie zwanego widią). Zęby te agresywnie wgryzają się w materiał, wycinając go. Taka konstrukcja doskonale sprawdza się w materiałach budowlanych o niższej twardości, ale dużej objętości, takich jak beton, cegła, pustaki czy gazobeton. Często wyposażona jest w wiertło prowadzące, które stabilizuje narzędzie na początku wiercenia.
Wydajność otwornicy jest bezpośrednio powiązana z materiałem, w którym pracujemy. Użycie niewłaściwego narzędzia nie tylko drastycznie spowolni pracę, ale niemal na pewno doprowadzi do jego zniszczenia lub uszkodzenia obrabianej powierzchni. Poniższe porównanie jasno pokazuje, gdzie każda z technologii ujawnia swoje mocne strony, a wiedza o tym, do czego służy otwornica widiowa, a do czego diamentowa, jest podstawą efektywnej pracy.
W przypadku płytek ceramicznych, a zwłaszcza twardego gresu porcelanowego, otwornica diamentowa jest bezkonkurencyjna. Zapewnia czyste, gładkie krawędzie bez ryzyka pęknięć i wyszczerbień. Próba użycia w tym materiale otwornicy widiowej zakończy się najprawdopodobniej jej przegrzaniem i zniszczeniem płytki. Z kolei w betonie komórkowym, cegle czy pustakach ceramicznych, otwornica widiowa będzie znacznie szybsza i bardziej efektywna. Jej agresywne zęby szybko usuwają urobek. Otwornica diamentowa poradzi sobie z betonem, ale proces będzie wolniejszy i droższy. W przypadku metali, zwłaszcza stali, żadna z nich nie jest optymalnym wyborem – do tego służą otwornice bimetaliczne (HSS).
Analizując opłacalność, nie można patrzeć wyłącznie na cenę zakupu. Kluczowym wskaźnikiem jest koszt wykonania jednego otworu, który uwzględnia zarówno cenę narzędzia, jak i jego żywotność. Trwałość otwornicy zależy od jakości jej wykonania, ale przede wszystkim od prawidłowej eksploatacji – odpowiedniej prędkości obrotowej, siły docisku i, co najważniejsze, chłodzenia, które jest krytyczne zwłaszcza w przypadku narzędzi diamentowych.
Prawidłowo użytkowana otwornica diamentowa (z chłodzeniem wodnym) potrafi wykonać dziesiątki, a nawet setki otworów w bardzo twardym gresie, zachowując wysoką jakość cięcia. Jej żywotność w dedykowanych materiałach jest zazwyczaj znacznie wyższa niż otwornicy widiowej. Zęby widiowe, zwłaszcza przy kontakcie z twardszymi elementami w betonie (np. kamieniem), mogą ulec wyszczerbieniu lub złamaniu. Zatem, mimo wyższej ceny początkowej, w zastosowaniach profesjonalnych i seryjnych, narzędzie diamentowe często okazuje się bardziej ekonomiczne w długiej perspektywie.
Na pierwszy rzut oka otwornice widiowe są znacznie tańsze od swoich diamentowych odpowiedników. Różnica w cenie może być kilkukrotna, co czyni je atrakcyjnym wyborem do sporadycznych prac remontowych w materiałach budowlanych. Jednak profesjonalne porównanie otwornic diamentowych i widiowych musi uwzględniać pełen cykl życia produktu i specyfikę zadań. Koszt eksploatacji to nie tylko cena narzędzia, ale także czas pracy i jakość wykończenia.
Inwestycja w droższą otwornicę diamentową zwraca się szybko przy częstych pracach w glazurze. Szybkość i precyzja wiercenia oraz brak strat materiałowych (pękniętych płytek) generują oszczędności, które przewyższają wyższy koszt zakupu. W przypadku wiercenia otworów pod puszki elektryczne w ścianach z cegły czy betonu komórkowego, zakup taniej otwornicy widiowej jest w pełni uzasadniony ekonomicznie, ponieważ narzędzie diamentowe nie przyniesie w tym zastosowaniu znaczącej przewagi w wydajności, a jego koszt jest niewspółmiernie wysoki.
Ostateczny wybór narzędzia powinien być podyktowany trzema głównymi czynnikami: rodzajem obrabianego materiału, wymaganą jakością wykończenia oraz częstotliwością użytkowania. Nie istnieje jedna uniwersalna otwornica do wszystkiego. Świadome dopasowanie technologii do zadania to gwarancja sukcesu, oszczędności czasu i pieniędzy. Poniższe wskazówki pomogą podjąć właściwą decyzję i odpowiedzieć na pytanie, jaka otwornica do płytek będzie najlepsza, a jaka do ścian.
Tak, istnieją otwornice diamentowe przeznaczone do pracy na sucho, często używane ze szlifierkami kątowymi. Zazwyczaj mają w korpusie specjalny wosk chłodzący, który topi się podczas pracy, odprowadzając ciepło. Są one jednak mniej trwałe niż te chłodzone wodą i przeznaczone do wykonywania pojedynczych otworów.
Wiertło prowadzące ma dwa główne zadania. Po pierwsze, centruje otwornicę i zapobiega jej „ślizganiu się” po powierzchni materiału na początku wiercenia. Po drugie, stabilizuje narzędzie w trakcie pracy, zapewniając wykonanie prostego i równego otworu.
Najczęstszą przyczyną jest „zeszklenie” lub „zatarcie” nasypu diamentowego, które następuje w wyniku przegrzania (brak chłodzenia) lub pracy na zbyt niskich obrotach. Spoiwo metalowe zakrywa wtedy ostre krawędzie diamentów. Problem można czasem rozwiązać przez „naostrzenie” otwornicy, wykonując kilka otworów w materiale ściernym, np. w bloku z piaskowca.
Jest to wysoce niewskazane. Kontakt zęba z węglika spiekanego z prętem zbrojeniowym niemal na pewno skończy się jego wyszczerbieniem lub złamaniem, niszcząc narzędzie. Do wiercenia w betonie zbrojonym przeznaczone są specjalistyczne wiertła koronowe diamentowe o segmentowej budowie.
W mowie potocznej terminy te często używane są zamiennie. Technicznie rzecz biorąc, „otwornice” to zazwyczaj narzędzia o mniejszych średnicach do prac wykończeniowych. „Wiertła koronowe” lub „koronki” to najczęściej profesjonalne narzędzia o dużych średnicach, używane w technice diamentowej do wykonywania przewiertów w stropach i ścianach w branży budowlanej i instalacyjnej.